
In 1952 publiceerde Prof. Markowitz zijn Moderne Portefeuille Theorie (MPT). De theorie maakte het mogelijk om op wetenschappelijk verantwoorde wijze portefeuillespreiding aan te brengen. En wel zodanig dat risico en rendement geoptimaliseerd worden. Feitelijk wordt niet alleen het nut van spreiden ermee verklaard, maar is het ook mogelijk de kwaliteit van de spreiding te bepalen.
In 1990, toen de computers de complexe berekening aankonden, ontving Markowitz voor zijn werk een Nobelprijs. Het is sindsdien binnen de professionele beleggingswereld de leidende methodiek.

Markowitz onderzocht het verband tussen risico en rendement. Hij stelde dat het risico kan worden verminderd en het rendement kan worden verhoogd door aandelen die verschillend reageren op marktomstandigheden toe te voegen aan een portefeuille. Dit is de basis voor diversificatie.
Als de Persoonlijke optimale Portefeuille voor de cliënt is geselecteerd dan wordt het financieel risico bewaakt en gepresenteerd met behulp van de moderne risicomaatstaf Value at Risk (VaR).